پشتیبانی آنلاین
پشتیبانی آنلاین

در این مقاله، سعی شده است تا به‌صورت جامع و کاربردی توضیح دهیم که سیستم وال مش چیست، چه کاربردی دارد، چطور اجرا می‌شود، مزایا و محدودیت‌های آن چیست — به‌ویژه برای پروژه‌های ساختمانی در ایران. اگر شما هم در فرآیند طراحی یا اجرای دیوارهای داخلی یا جداساز هستید یا علاقه‌مند به مهار لرزه‌ای اجزای غیرسازه‌ای هستید، این مطلب می‌تواند راهنمای خوبی باشد.

تعریف و مفهوم

در سیستم وال مش، منظور از دیوار غالباً دیوارهای غیرسازه‌ای یا جداساز در ساختمان است — یعنی دیوارهایی که بار اصلی ساختمان را تحمل نمی‌کنند، اما باید در برابر نیروهای جانبی (مثلاً زلزله) مهار شوند. در این راهکار، نوارهایی از مش فایبرگلاس یا الیاف مخصوص روی سطح دیوار نصب می‌شوند و سپس یک پلاستر (ملات یا پوشش سیمانی یا گچی) روی آن اجرا می‌شود.

به‌عبارت دیگر، ترکیب «مش فایبرگلاس + پوشش پلاستر» یک کامپوزیت سیمانی تشکیل می‌دهد که دیوار را در برابر لنگر ناشی از نیروی برون‌صفحه (مثلاً در زلزله) مقاوم‌تر می‌کند.

همچنین، این فناوری در گروه فناوری‌های FRCM (Fabric Reinforced Cementitious Matrix) قرار می‌گیرد؛ در واقع، فناوری مسلح‌سازی با پارچه یا الیاف داخل یک ماتریس سیمانی.

در نتیجه، وال‌مش به‌عنوان یک راهکار نوین برای مهار لرزه‌ای دیوارهای غیرسازه‌ای است، که جایگزینی برای روش‌های سنتی مثل وال‌پست به‌شمار می‌رود.

کاربردها و کاربرد ویژه در ایران

کاربرد اصلی وال مش، به‌ویژه در کشورهایی با ریسک بالای زلزله مانند ایران، مهار دیوارهای غیرباربر یا غیرسازه‌ای ساختمان است.

در ایران، طبق استاندارد ۲۸۰۰ (طراحی ساختمان‌ها در برابر زلزله)، مخصوصاً در پیوست ششم مربوط به اجزای غیرسازه‌ای، مسلح کردن دیوارها با شبکه الیاف به‌عنوان یکی از روش‌های نوین پذیرفته شده است.

در نتیجه، برای پروژه‌های ساخت یا بازسازی دیوارها که نمی‌خواهند از روش‌های سنگین‌تر مثل وال‌پست استفاده کنند، وال مش می‌تواند گزینه‌ای اقتصادی و سریع باشد.

مزایا والمش

سیستم وال‌مش چندین مزیت مهم نسبت به روش‌های سنتی دارد، از جمله:

سرعت اجرای بالا: اجرای وال‌مش سریع‌تر از روش‌هایی مانند وال‌پست است.

کاهش هزینه‌ها: به‌دلیل حذف نیاز به وادارهای قائم، میلگرد بستر، عملیات ضدزنگ و نصب پیچیده، هزینه‌ها کاهش پیدا می‌کنند.

عدم نیاز به وادار‌های قائم یا میلگرد بستر: در این سیستم، نیازی به اجرای میلگرد بستر یا وادارهای قائم نیست.

کاهش ترک‌های نازک‌کاری: به‌واسطه حذف وال‌پست‌ها و اختلاف ضریب انبساط حرارتی کمتر، احتمال ترک نازک‌کاری کاهش می‌یابد.

امکان اجرا در دیوارهای موجود: از آنجا که اجرای وال‌مش پس از دیوارچینی قابل انجام است، برای مقاوم‌سازی دیوارهای موجود نیز مناسب است.

مطابقت با مقررات: این روش مطابق با استانداردهای ایران و آئین‌نامه‌ها قابل اجرا می‌باشد.

مراحل اجرای والمش

به طور خلاصه، مراحل اجرای سیستم وال‌مش عبارتند از:

  1. دیوارچینی به‌صورت متعارف انجام می‌شود (بدون نیاز به وال‌پست).
  2. اجرای پلاستر زیرین بر روی سطح دیوار جهت آماده‌سازی.
  3. نصب نوارهای مش فایبرگلاس (وال‌مش) بر روی دیوار در فواصل و عرض تعیین‌شده.
  4. اجرای پلاستر رویی روی مش نصب‌شده.
  5. نصب نبشی‌های منقطع (با چسب اپوکسی یا میخ و چاشنی) در نقاط اتصال به تیر یا ستون جهت اتصال نوارها.

نتیجه‌گیری

سیستم وال‌مش یک راهکار نوین، سبک، سریع و مقرون‌به‌صرفه برای مهار لرزه‌ای دیوارهای غیرسازه‌ای در ساختمان‌ها است که بر پایه فناوری کامپوزیت سیمانی مسلح شده با الیاف (FRCM) بنا شده است. این روش می‌تواند در پروژه‌های ساختمانی ایران، با در نظر گرفتن طراحی دقیق، اجرا و کنترل کیفیت، جایگزینی مناسب برای روش‌های سنتی محسوب شود. اگر پروژه‌ای دارید که دیوارهای غیرباربر دارد یا می‌خواهید سرعت و هزینه را کاهش دهید، وال‌مش می‌تواند گزینه‌ای قابل بررسی باشد.

فهرست مطالب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *